บางมุมที่เธอเห็น..

เมื่อฉันออกเดินทาง...
ในห้วงแห่งกาลเวลานั่นคือ..วิถีแห่งจินตนาการ..อันแยบยล...










เราจะก้าวไปยังจุดหมายที่ตั้งใจ­
เพียงแต่เราไม่หยุดสังเคราะห์แส­ง..
ร่างกายเราต้องการพลัง...
หัวใจเราต้องการกำลังใจ...

@ผิงอารมณ์ห่มด้วยภาพ

@ผิงอารมณ์ห่มด้วยภาพ
เรายังคงออกเดินทาง
แม้หนทางจะเป็นอย่างไร
เรายังคงออกเดินทาง...
................

ในอ้อมกอดแห่งขุนเขา
เงียบเงาสงบ.....
เราอาจพบเรื่องเล่าของวันวาน
ที่ผ่านมาคือบทเรียน
วันนี้ภูผาสงบ ..
ฉันพบความทรงจำที่ร้อยเรียง
เสียงเพรียกแห่งหัวใจ..
วูบไหว..ในบางครั้ง..

จินตนาการ..

@ วลีตามภาพ

@ วลีตามภาพ

โอบเอื้ออาทรก็ร้อนร้าว    ครากาลผกผ่านตามวิถี
อาจเหลือไว้ความทรงจำ   หอมกรุ่น อุ่นหวาน ผสานกัน
อาจตรอมตรมขมบ้างนั่นชีวิต... หมุนเวียนผันเปลี่ยนไปตามกาล..
-----------------

บางทีเรายังอยู่ในภาพฝันของวันวาน   บางครั้งเรายังตื่นตะหนกกับวันพรุ่ง
ทั้งที่วันนี้เรายังมะงุมมะงาหรากับกับเรื่องเดิม..
เธอพร้อมเผชิญเรื่องราวใหม่หรือยัง...
....




บางทีเราอาจหนาวเหน็บในวันพรุ่ง  บางทีเรามัวแต่ยุ่งเรื่องของวันวาน..
เพราะเรา..ลืมเรื่องของวันนี้..
--------------

เสียงที่ฉันพร่ำบ่น ดังก้องกังวาน ผสานความรู้
ดื่มด่ำเอาเถิด ศิษย์เอ่ย..หากเจ้าเพิกเฉย..ครูคงเสียใจ..
















ลมหนาวเย้าหยอก  เผยบอกความนัย
กาลผันเปลี่ยนวนเวียนลับหาย  เหลือทิ้งไว้ร้างไร้คำตอบ...
.....................






บางคำถามอาจทำให้เราหม่น  บางคำตอบอาจทำให้หมอง
บางเรื่องเศร้าเราไม่อยากให้ใครเห็น   บางรอยยิ้มอาจกรุ่นหอมเมื่อสบตา
..................


ในหนทางระหว่างฝัน  มีคำถามพร่างพรูทุกย่างก้าว
มีเรื่องเล่าของวันวานให้ขบคิด   วันนี้คือนิยามของวันพรุ่ง..

@ วลี และภาพ

@ วลี และภาพ

ท่ามกลางความสับสนและหวั่นไหวในห้วงความทรงจำ

สติกระเจิง สัมปชัญญะหล่นหาย.

ตรรกะแทรกซึมจนร่างกายและหัวใจร่ำไห้..

-----------------------------

คนเราบางที..ก็มีมุมมืด..
.................. — ที่ TK Park @ CentralWorld
---------------------

ภายใต้เงาจันทร์ มีเสียงปลอบโยนเบาๆ 
ได้ยินไม่ถนัดนัก..ฉันพยายามบันทึกไว้ในความทรงจำ..
....

ความมืดคืบคลานมา..
บางทีเราอาจบ่นบ้า..กับตัวเอง...ใต้เงาจันทร์...

@ ร่ายคำ ด้วยภาพ

.ไม่มีพรุ่งนี้..มีแต่วันนี้..

วันนี้เท่านั้น ที่จะทำ..หากเราคิดจะทำ..

...................

.รอเพื่อรักษาใจ นิ่งเพื่อสร้างพลัง....

แล้ววันห­นึ่งจะเป็นของเธอ..

..แสงแดดยังคงทำหน้าที่...
มวลหมู่วลียังคงร่ายถ้อย...
บ้างขื่น บ้างขม บ้างชื่นชม 
บ้างขบขัน..บ้างร่ายรำ..ในโลกของวันนี้...
...................

ดอกไม้ระริกไหว..ใต้เงาจันทร์..
ของค่ำคืนที่อบอวลด้วยบทเพลง..